به سراغ من اگر می آیید

نرم و آهسته قدم بردارید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

شب سردی است و من افسرده
راه دوری است و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
 می کنم تنها از جاده عبور
 دور ماندند ز من آدمها
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها
فکر تاریکی و این ویرانی
بی خبر آمد تا به دل من
قصه ها ساز کند پنهانی
نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
هر دم این بانگ برآرم از دل
وای این شب چه قدر تاریک است
 خنده ای کو که به دل انگیزم ؟
قطره ای کو که به دریا ریزم ؟
صخره ای کو که بدان آویزم ؟
مثل این است که شب نمنک است
دیگران را هم غم هست به دل
غم من لیک غمی غمنک است

سهراب سپهری

دفاع از حقوق هسته ای  

هوای امروز تهران بعد از مدتها کثیفی و آلودگی بیش از حد مجاز تمیز و بسیار زیبا بود

 

روستای کندوان در دامنه های سهند قرار دارد و به خاطر معماری صخره ای اش معروف است. در اثر فعل و انفعالات آتشفشانی کوههای سهند، چنین منظره ای در یکی از خوش آب و هوا ترین نقاط ایران ایجاد شده است. توده ها و گدازه های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به فرم کران درآمده است. چنین حدس زده می شود که حمله مغول ها مردم را به این روستای صخره ای کشانده است

.

از بین دست های غریبی که می شوند
شانه به شانه از دل گلدسته ها رها
گلدسته ها به شانه او بال می شوند
دستان او کشیده شده تا خود خدا ...

من به خاك آمدم و بنده شدم

تو بالا رفتي و خدا شدي

رهگذر

عزا داری خلخالیهای مقیم تهران در روز عاشورا